რეცენზია

აქ ბევრი უცხოელი და ბავშვიანი ოჯახი ცხოვრობს. ყველა ერთმანეთს იცნობს. არის ჩატის ოთახი, სადაც ვიღაც ყოველთვის ბავშვის ტანსაცმელს ჩუქნის ან მარილს ეძებს. ატმოსფერო ძალიან მეგობრულია, თითქმის სოფლის მსგავსი.

ბიჭებო, აქ ყრუ სიჩუმეა. ნამდვილი სიჩუმეა. სამსახურიდან ქალაქის ცენტრში ბრუნდები და თითქოს ყურები ბამბით გაგიჭედია. ერთადერთი ხმები, რაც გესმის, ჭრიჭინების და ფიჭვების შრიალია. გარეთ მანქანები თითქმის არ დადის, რადგან სახლები უკანა მხარესაა განლაგებული. ხანდახან ღია აივნით გვძინავს, ზამთარშიც კი; ჰაერი სუფთა ჟანგბადისგან შედგება!

ყურადღება მიაქციეთ! ჩვენ პრაქტიკულად ტყეში ვცხოვრობთ, ხეებით გარშემორტყმულს. პირველ სართულზე მდებარე ბინებში შეიძლება ნესტი იყოს. ჩვენი ბინა კუთხის ტიპისაა და ზამთარში ფანჯრებზე კონდენსაციის თავიდან ასაცილებლად ჰაერის გამშრობის ჩართვა გვიწევდა. გადასვლამდე კუთხეები შეამოწმეთ!

სახლები პატარაა, 4-5 სართულიანი, ელეგანტური, ხის აქცენტებით. არ გეჩვენება, რომ ჭიანჭველების ბუნაგში ხარ.

ეს უბრალოდ ეზო არ არის; ეს ფიჭვის კორომია. 24/7 იქ ფიჭვის წიწვების სურნელი ტრიალებს. მწვადის ადგილი: მაცხოვრებლებმა თავად მოაწყვეს მწვადის ადგილები. მე და ჩემი მეზობლები ხშირად ვიკრიბებით შაბათ-კვირას. თუმცა, ნაგვის ურნები ზოგიერთი შენობიდან ცოტა შორს არის; იქ ტომრით ხელში უნდა მიხვიდეთ.

ჭექა-ქუხილის დროს ინტერნეტი ხანდახან წყდება (აქ მთები ახლოსაა). ზოგიერთ დაბალსართულიან შენობაში ლიფტები არ არის! გაითვალისწინეთ, რომ ჩანთების მეოთხე სართულზე ფეხით ატანა საკმაოდ შრომატევადია.

წყნეთისკენ მიმავალი გზა ახლოსაა. 10 წუთის სავალზე აღმართზე ასვლა ტყეში, პიკნიკებსა და ულამაზეს ადგილებში მიდის. ეს ადგილი იდეალურია მათთვის, ვისაც მთაში ლაშქრობა ან სირბილი უყვარს.

თუ ქალაქში დილის 9:00 საათისთვის მუშაობთ, მოემზადეთ ტანჯვისთვის. ბაგებიდან ვაკემდე ხიდი ვიწრო ადგილია. დილით შეგიძლიათ 40 წუთი დახარჯოთ მხოლოდ გადმოსვლაზე. საღამოს კი იგივე ხდება, რაც ჩასვლაზე. ეს ამ ტერიტორიის მთავარი ნაკლი არის. ავტობუსები დადიან, მაგრამ ხშირად გადაჭედილია.

კომპლექსის შიგნით პატარა მაღაზიაა, სადაც გადაჭარბებული ფასებია. ცოტა ქვემოთ კი „სპარის“ სუპერმარკეტი და ბოსტნეულის დახლებია. ნორმალური საკვების მისაღებად ვაკეში მდებარე „აგროჰაბში“ ან „კარფურში“ უნდა მიხვიდეთ. იქ ფეხით ვერ მიხვალთ (შორია და აღმართზეა).